زگیل چیست : معرفی انواع زگیل ( Wart )

زگیل یک عفونت ویروسی است که عامل آن پاپیلوما ویروس ( HPV ) است . این عفونت از طریق تماس منتقل می شود و می تواند به صورت نهفته در بدن بماند و گاهی فعال شده و ضایعات گوشتی در پوست ایجاد کند. در بین تمام زگیل ها ، تشخیص زگیل تناسلی بسیار مهم است زیرا این نوع زگیل ها می توانند عوارض کشنده ای در پی داشته باشند . و در صورت تشخیص باید بلافاصله برداشته شوند. ولی درمان زگیل های غیر تناسلی چندان فوریت پزشکی ندارد.

انواع زگیل

 

زگیل‌ها یکی از شایع‌ترین مشکلات پوستی هستند که در کلینیک‌ها به‌وفور دیده می‌شوند. به‌عنوان کسی که سال‌ها با بیماران مختلف در این زمینه کار کرده‌ام، به جرات می توان گفت که زگیل ها در نود درصد موارد نیاز به درمان ندارند . زگیل‌ها انواع مختلفی دارند و هر کدام ویژگی‌های خاص خود را دارند. در اینجا به شش نوع اصلی زگیل اشاره می‌کنیم:

• زگیل تناسلی ( Genital warts ) 
• زگیل معمولی ( Common warts )
• زگیل کف پا ( Plantar warts )
• زگیل مسطح ( Flat warts )
• زگیل رشته‌ای ( Filiform  warts )
• زگیل موزاییکی ( Periungual warts )

- زگیل تناسلی در ناحیه تناسلی یا اطراف مقعد ظاهر می‌شوند و از طریق رابطه جنسی منتقل می‌شوند. از بین تمام انواع زگیل، فقط درمان فوری زگیل تناسلی توصیه می شود و در سایر موارد در صورت ایجاد مزاحمت و درد اقدام به درمان ضرورت دارد. 

- زگیل های معمولی (common warts)  زائده‌های پوستی هستند که اندازه آنها از سر سوزن تا اندازه یک نخود متغیر است. معمولا سفت هستند و در لمس، زبر و پوسته پوسته می‌شوند. زگیل‌های معمولی اغلب در پشت دست‌ها، انگشتان، پوست اطراف ناخن‌ها و روی پاها ایجاد می شوند.

- زگیل های کف پا، در کف پا ایجاد می‌شوند و به دلیل فشار ناشی از راه رفتن، به داخل پوست فرو می‌روند . ممکن است دردناک باشند و شبیه پینه به نظر برسند .

- زگیل های مسطح اغلب  کوچک ، صاف و به رنگ پوست هستند و معمولاً روی صورت، گردن یا دستها دیده می‌شوند .این زگیل ها بسیار شایع هستند و اغلب بی خطر هستند. 

- زگیل های رشته ای  به شکل برجستگی‌های باریک و بلند هستند و معمولاً روی صورت، پلک‌ها یا گردن ظاهر می‌شوند. رشد سریعی دارند و ممکن از نظر ظاهری آزاردهنده باشند .

- زگیل‌های موزاییکی سفید رنگ و تقریباً به اندازه سر سوزن هستند. آن‌ها معمولاً روی پنجه پا یا زیر انگشتان پا یافت می‌شوند، اما ممکن است پخش شوند و نواحی بزرگ‌تری را در کل کف پا بپوشانند. زگیل‌های موزاییکی مسطح‌تر از زگیل‌های کف پا هستند و هنگام راه رفتن به ندرت درد می‌گیرند.

توصیه ما برای درمان زگیل تناسلی عموما در مواردی است که زگیل ها آزار دهنده باشند و یا در ناحیه تناسلی ایجاد شده باشند.

علایم  و نشانه های انواع زگیل ها

اغلب زگیل ها اصلا آزار دهنده نیستند و هیچ علامتی ایجاد نمی کنند . گاهی به ندرت زگیل ها باعث خارش ، سفت شدن پوست آن ناحیه و یا حس ناخوشایند در محل زگیل می شوند. در مواردی زگیل ها می توانند دردناک شوند مخصوصا زگیل های کف پا که فشار وزن بدن را تحمل می کنند. برخی از زگیل ها دارای نقاط کوچک سیاه ، قهوه ای هستند . این نقاط رنگی در اثر لخته شدن خونی که از مویرگ ها نشت کرده ایجاد می شوند.

احتمال تبدیل شدن زگیل غیر تناسلی به سرطان

زگیل های غیر تناسلی که در دست ها و کف پا ، روی انگشتان ، ناحیه گردن و پلک ایجاد می شوند معمولا از انواع کم خطر ویروس اچ پی وی مانند نوع 1، 2 ، 4، 27 و 57 هستند و احتمال تبدیل شدن به سرطان نزدیک به صفر است. البته دو مورد استثنا وجود دارد که گاهی زگیل های غیر تناسلی را غیر قابل مهار می کند و شاید سرطانی شوند . این دو مورد عبارتند از :

• ضعف سیستم شدید ایمنی
• بیماری اپیدرمودیسپلازی وروسیفومیس 

در موارد ضعف شدید ایمنی مانند مبتلایان به ایدز در مراحل پیشرفته احتمال تبدیل شدن زگیل های غیر تناسلی و خوش خیم به سرطان وجود دارد . همچنین در بیماری بیماری اپیدرمو دیسپلازی وروسیفورمیس Epidermodysplasia verruciformis (EV)   یا بیماری مرد درختی که یک بیماری نادر ژنتیکی است ممکن است زگیل های پوستی به سرطان تبدیل شوند . 

زگیل غیر تناسلی در ناحیه تناسلی 

اغلب بیماران می پرسند که آیا امکان دارد زگیل های غیر تناسلی در ناحیه تناسلی وجود داشته باشند؟ در پاسخ باید گفت که امکان وجود انواع دیگر زگیل در ناحیه آلت مردان و واژن زنان وجود دارد ولی این احتمال بسیار ناچیز است .  در مواردی که سابقه روابط جنسی پر خطر وجود داشته باشد این احتمال تقریبا صفر است. 

درمان زگیل های غیر تناسلی 

عموما در درمان زگیل های غیر جنسی از همان روش های درمان زگیل های تناسلی استفاده می شود. ولی مهمترین نکته ای که در درمان باید توجه شود اینست که : 

عدم درمان زگیل های غیر آمیزشی نه تنها خطرناک نیست بیکه مقرون به صرفه نیز است. گزینه عدم درمان را همیشه باید در نظر داشت زیرا 65% از زگیل ها ممکن است در طی دو سال خودبخود پسرفت می کنند.البته باید به بیماران گوشزد کرد که با عدم درمان زگیل ها خطر بزرگ شدن  و گسترش زگیل ها به جاهای دیگر را تقبل می کنند . درمان برای بیماران دارای زگیل های در حال گسترش ، دارای علامت یا زگیل هایی که بیش از دو سال وجود داشته اند، توصیه می شود.