کلامیدیا چیست ؟ علائم، راه های انتقال ، روش های تشخیص و درمان

کلامیدیا (Chlamydia ) یکی از عفونت های آمیزشی با علایم غیر اختصاصی است و با توجه به اینکه اغلب بدون علامت است لذا مراجعین کمی برای درمان کلامیدیا مراجعه می کنند . ولی بخشی از ناباروری ها می تواند نتیجه عفونت کلامیدیایی باشد . زمانی که افراد بعد از یک رابطه جنسی مشکوک برای مشاوره و معاینه مراجعه می کنند و علامتی هم ندارند ،و فقط برای اطمینان می خواهند تست پاراکلینیک انجام دهند گاهی تشخیص کلامیدیا داده می شود. البته مواردی از عفونت جنسی کلامیدیا در بیماران داریم که با علایم التهاب مجاری ادرار مانند سوزش ادرار مراجعه می کنند.

پیشنهاد می کنم در صورتیکه رابطه پرخطر و محافظت نشده داشته اید و هر نوع علامت ناخوشایندی مانند علایم کلامیدیا که در پایین آورده شده است، داشتید برای مشاوره جنسی و معاینه دستگاه تناسلی توسط پزشک اقدام کنید . در موارد متعدد معاینات منظم و مشاوره های دوره ای منجر به تشخیص زود هنگام بیماری و جلوگیری از عوارض جدی کلامیدیا  و انتقال این بیماری به دیگران شده است.انتقال کلامیدیا می تواند از طریق همه انواع رابطه جنسی صورت بگیرد و خوشبختانه با مصرف آنتی بیوتیک درمان قطعی این بیماری امکان پذیر است. در این مقاله شما به طور کامل با این بیماری آمیزشی آشنا می شوید . سرفصل های این مقاله عبارتند از : 

بیماری کلامیدیا چیست ؟

 

 

بیماری کلامیدیا یک بیماری مقاربتی ناشی از باکتری به همین نام کلامیدیا تراکوماتیس ( Chlamydia trachomatis ) است . باکتری کلامیدیا با ایجاد اتصال به سلول های دهانه رحم یا مجرای ادرار ایجاد التهاب می کند .

راه های انتقال  

 راه انتقال باکتری کلامیدیا از طریق رابطه جنسی است ، این باکتری نه تنها از طریق رابطه واژینال و مقعدی بلکه از طریق رابطه اورال نیز منتقل می گردد . باکتری کلامیدیا فقط در درون سلول زنده می تواند زنده بماند بنابراین باید تماس مستقیم و نزدیک جنسی صورت پذیرد تا از فرد آلوده به دیگری منتقل گردد. بنابراین احتمال انتقال آن از طریق دست آلوده و یا استفاده از حوله و یا انتقال در استخر و دستشویی های عمومی تقریبا غیر ممکن است .

 

علائم کلامیدیا

در بیش از نیمی از موارد کلامیدیا هیچ علامتی وجود ندارد و بیماری هیچگاه بروز نخواهد کرد و فقط در نتایج تست های آزمایشگاهی متوجه ابتلاء به عفونت می شویم . موارد بدون علامت در زنان بیشتر از مردان است 

 

 علائم کلامیدیا در زنان:  

1. ترشحات غیرعادی : در صورت ابتلا به این عفونت ، زنان ترشحات غیر طبیعی از واژن را تجربه می کنند . این ترشحات در ابتدا کم و به مرور زیاد می شود .این مایعات خروجی از واژن رنگ متفاوت از ترشحات عادی زنان است و رنگ و بوی زننده ای دارند. رنگ مواد مترشحه زدرد رنگ و گاهی شیری رنگ است .
2. سوزش یا درد هنگام ادرار (شبیه عفونت ادراری).  
3. خونریزی غیر طبیعی در بعضی از موارد ابتلا زنان وجود دارد. این خونریزی ها در بین دوره های قاعدگی یا پس از رابطه جنسی می تواند بروز کند. 
4. درد در ناحیه زیر شکم یا لگن در صورت پیشرفت بیماری ایجاد می شود . در ابتدا این درد مبهم و خفیف است و در صورت عدم درمان کلامیدیا ، درد شدید تر سده و ممکن است نشانه ای از عفونت پیشرفته و التهاب لگن PID باشد عفونت های لگنی در زنان از علل اصلی ناباروری است. 
5. درد هنگام رابطه جنسی (دیسپارونی) از علایم وجود بیماری می تواند باشد.   
6. خونریزی شدید در دوران قاعدگی. علاوه بر خونریزی های بین قاعدگی ، گاهی ابتلا به کلامیدیا می تواند باعث افزایش حجم خونریزی در دوران قاعدگی شود. 
7. ترشحات از مقعد (در صورت درگیری رکتوم (کلامیدیای مقعدی ): در مواردی که رابطه مقعدی وجود داشته باشد و یا عفونت از طریق ترشحات واژن به مقعد سرایت کند ترشحات غیر عادی از مقعد بوجود خواهد آمد. 

 علائم کلامیدیا در مردان:  

1. ترشحات غیرعادی از آلت تناسلی (معمولاً سفید یا شفاف).  خروج مایعات غیر طبیعی که بی رنگ و یا سفید است در اوایل شروع بیماری در مردان دیده می شود. 
2. سوزش یا درد هنگام ادرار.  در مراحل ابتدای بیماری سوزش خفیف در ادرار وجود دارد و هر چه بیماری جلو می رود سوزش شدیتر می شود و تا جایی پیش می رود که بیمار از ادرار کردن می ترسد. 
3. درد یا تورم در بیضه ها (ممکن است نشانه های از اپیدیدیمیت باشد).  در صورت درد در ناحیه بیضه و حساس شدن پوست بیضه ها و علایم التهاب در کیسه بیضه باید به وجود گسترش بیماری به بیضه ها شک کرد. 
4. خارش یا سوزش در مجرای ادرار.  در مواردی بیمار فقط احساس خارش و سوزش در ادرار دارد . 
5. ترشحات یا درد مقعدی (در صورت رابطه مقعدی). کلامیدیای مقعدی مردان بیشتر در مردان همجنسگرا دیده می شود. در بعضی از این بیماران، خونریزی از مقعد علاوه بر ترشحات غیر طبیعی دیده می شود.

 

 علائم مشترک در زنان و مردان:  

1-گلودرد (در صورت رابطه دهانی).  در بیشتر بیماران در ابتدای بیماری سوزش گذرایی در گلو گزارش می کنند . اکثر این افراد سابقه رابطه دهانی دارند 
2- قرمزی، خارش یا ترشح از چشم (در صورت انتقال به چشم).  
3- درد مفاصل (در موارد نادر).  آرتریت می تواند از عوارض این بیماری باشد 

دوره کمون بیماری 

دوره کمون کلامیدیا از یک تا سه هفته است . در صورتیکه رابطه پر خطر داشته اید و احتمال عفونت می دهید باید تا 3 هفته بعد علایم بروز کند . البته عدم وجود علایم بیماری به معنای عدم ابتلاء شما نیست و امکان دارد  عفونت کلامیدیا بدون علامت داشته باشید.

تشخیص بیماری کلامیدیا

عفونت کلامیدیا با استفاده از آزمایش پاراکلینیکی انجام می شود . 

درمان کلامیدیا 

درمان قطعی کلامیدیا با تجویز دارو توسط پزشک انجام می شود . داروی اختصاصی عفونت کلامیدیایی با استفاده از آنتی بیوتیک است . آزیترومایسین و داکسی سایکلین داروهای انتخابی در درمان کلامیدیا هستند .

اگر مایلید یک خود ارزیابی از میزان ریسک ابتلا به بیماری های آمیزشی داشته باشید ، تست آنلاین عفونت جنسی کلامیدیا را انجام دهید . توصیه های انتهای این پرسشنامه به شما خواهد گفت که چه بخشی از روابط جنسی خود را باید اصلاح کنید.